Arman tili

Vikipediya, ochiq ensiklopediya
Navigatsiya qismiga oʻtish Qidirish qismiga oʻtish
Arman tili
Milliy nomi հայերեն
Mamlakatlar Armaniston, Rossiya, AQSh, Fransiya, Gruziya, Eron, Suriya, Argentina, Ozarbayjon, Turkiya, Livan, Ukraina, Iordan, Qozogʻiston, Oʻzbekiston, Kanada, Yunoniston, Turkmaniston, Isroil, Falastin, Iroq, Mojariston, Bolgariya, Abxaziya, Chexiya, Misr, Kipr, Estoniya, Gonduras, Ruminiya, Qirgʻiziston, Tojikiston, Hindiston[1]
Rasmiylik holati  Armaniston
Soʻzlashuvchilarning umumiy soni 6,4 mln
Turkumlanishi
Til oilasi Hind-yevropa tillari
Alifbosi Arman yozuvi
Til kodlari
ISO 639-1 hy
ISO 639-2 arm (B); hye (T)
ISO 639-3 ye

Arman tiliarman xalqining tili. Hind-Yevropa tillari oilasining mustaqil bir guruhi. Ayrim fonetik, morfologik, leksik xususiyatlariga koʻra, Kavkaz tillariga yaqin. Bu tilda jahon miqyosida 4 mln.ga yaqin arman soʻzlashadi, shundan 3,0 mln.ga yaqini Armanistonda, 1 mln.dan ortiqrogʻi xorijda. Arman tili tarixi uch davrga boʻlinadi, ya’ni: a) qadimgi Arman tili (grabar tili, 5 – 11-asrlar); b) oʻrta davr arman tili (11 – 17-asrlar); v) hozirgi arman adabiy tili (17-asrdan boshlab). U koʻplab dialektlarga ajraluvchi gʻarbiy va sharqiy guruhga ega. Armaniston aholisi sharqiy guruh arman tilida soʻzlashadi. Arman tilida 6 unli va 30 undosh tovush bor. Grammatik jins yoʻqolgan, 7 kelishik, turlanishning 8 xili mavjud. Arman tili asosan agglyutinativ tildir.[1]

Arman tili – xinduyevropa tillari oilasi tarkibiga kiruvchi til. Armanistonda va Togʻli Qoraboxda rasmiy til maqomiga ega.

Manbalar[tahrir | manbasini tahrirlash]

  1. "Arman tili" OʻzME. A-harfi Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil