Otaliq

Vikipediya, ochiq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search

Otaliq — 1) Kavkaz xalklari, keltlar, arablar va boshqalarda badavlat xonadon egalari tomonidan farzandlarini tarbiyalash uchun vassallar yoki xizmatkorlarga berish. Farzand maʼlum yoshga yetganda oilasiga qaytgan; 2) Sal-juqiylar davri (1038—1194)da sulton eʼtiborini qozongan kishilarga berilgan mansub. O. "ota oʻrniga ota" degan mazmunga ega boʻlib, uning vazi-fasi shahzoda yoki xonzodalarni tarbiyalaSh va ular ixtiyoridagi ulusni balogʻatga yetgunlariga qadar boshqarishdan iborat boʻlgan. Tarixda baʼzi O.lar hokimiyatni oʻz qoʻllariga olgan hollar ham boʻlgan. Chunonchi, Ashtarxoniylar davrida Balhsa Mahmudbiy otaliq (18-asr boshlari), Mangʻitlar davrida Buxoroda Muhammad Rahim otaliq (1753— 58) hokimiyatni egallagan.[1]

Manbalar[tahrir]

  1. OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil