Kontent qismiga oʻtish

Shayx Sulaymon masjidi

Masjid
Shayx Sulaymon masjidi
turkcha: Şeyh Süleyman Mescidi
1877-yilgi rasmda masjidning janubdan koʻrinishi,
A. G. Paspatesning Vizantiya topografik tadqiqotlari
Mamlakat Turkiya
IstanbulFotih tumani, eyrek mahallasi
Koordinatalar41°01′9.13″N 28°57′19.32″E / 41.0192028°N 28.9553667°E / 41.0192028; 28.9553667
Yoʻnalishisunniy
Masjid turiqabriston yoki kutubxona
Meʼmoriy uslubVizantiya meʼmorchiligi
Binokorlik11181124
Qurilish materialigʻisht, tosh

Shayx Sulaymon masjidi (turkcha: Şeyh Süleyman Mescidi; bu yerda mescit soʻzi turkchada kichik masjid degan maʼnoni anglatadi) – Turkiyaning Istanbul shahrida joylashgan masjid, Zeyrek masjidi tarkibiga kiruvchi sobiq Vizantiya binosidan masjidga aylantirilgan. Ushbu kichik bino Konstantinopoldagi Vizantiya oʻrta davri arxitekturasining kichik namunasi hisoblanadi.

Shayx Sulaymon masjidi Fotih tumani, Zeyrek mahallasida[1] sobiq Pantokrator cherkovidan taxminan 120 metr janubi-gʻarbda joylashgan. Bugungi kunda bino Zeyrek masjidining bir qismi hisoblanadi[2].

Ushbu kichik sakkiz burchakli binoning 1453-yilgacha boʻlgan tarixi haqida hech qanday maʼlumot mavjud emas. Bino taxminan 1118–1124-yillarda Vizantiya imperatori Irene Komnene tomonidan qurilgan Masih Pantokrator monastirining bir qismi boʻlgan[3]. Baʼzi olimlarning fikriga koʻra, bino dastlab qabriston boʻlgan boʻlishi mumkin[2], yana boshqa olimlar esa binoni monastir kutubxonasi deb hisoblashadi[1].

1453-yilda Konstantinopol fathidan koʻp oʻtmay, Mehmed II davrida bino shayh Sulaymon Halîfe (?–1491) tomonidan masjidga aylantirilgan[4]. 1756-yilgi katta yongʻindan soʻng bino Sulton Mustafo III davrida (1757–1774) Kazgan Asan ogʻa tomonidan qayta tiklangan va uning boshqaruvi yaqin atrofdagi madrasaga topshirilgan[4][5].

Bino kvadrat rejaga ega boʻlib, tepa qismida bagʻalli past, sakkiz burchakli gumbaz joylashgan[2][5][5][5][4]. Binoga yaqin joyda Vizantiya sardobasi saqlanib qolgan[4].

  1. 1 2 Ronchey (2010), p. 572
  2. 1 2 3 Müller-Wiener (1976), p. 202
  3. Krautheimer (1986), p. 409
  4. 1 2 3 4 Müller-Wiener (1976), p. 203
  5. 1 2 3 4 Eyice (1955), p. 59