Noyib

Vikipediya, ochiq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search

Noyib, noib (arab. — oʻrinbosar, yordamchi) — oʻrta asrlarda musulmon davlatlarida tobe oʻlka yoki viloyat hokimi. N.lar, odatda, oliy hukmdorning oʻrinbosari hisoblangan. 1) Ol-tin Oʻrdada N. xonning yirik viloyatlaridagi yordamchisi (Mas, Xorazmda). 2) Muhammad Xorazmshoh toʻngʻich far-zandi Jaloliddin Manguberdita Gʻazni, Bomiyon, Gʻur, Bust, Takinobod, Zamin Davor qamda qoʻshni Hind yerlarini boshqarishga bergan. Biroq, Jaloliddinni Urganchdan uzoqlashtirmaslik maqsadida Quzbar Malikni nomi zikr etilgan mamlakatlarga shahzodaning N.i etib joʻnatgan. 3) Amir Temur saltanatida sohibqironning farzandlari, nevaralari, yaqin safdoshlari turli oʻlka va viloyatlarga N. etib tayinlangan. N. unga ishonib topshirilgan hududning siyosiy, iqtisodiy, ijtimoiy holati uchun masʼul hisoblangan. 4) Ozarbayjonda Okt. toʻntarishidan (1917) oldingi mahallalar (magallar) boshligʻi. 5) Turkiya sultonligida qozi va mulla oʻrinbosari. 6) 20-asrda N. ata-masi Eron va Afgonistonda turli harbiy unvonlarni anglatgan (Mas, "noy-yebe avval" — katta leytenant, "noyebe sarhang" — podpolkovnik).[1]

Manbalar[tahrir]

  1. OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil