Germaniya — Ukraina munosabatlari
![]() | |
![]() Germaniya |
![]() Ukraina |
Germaniya — Ukraina munosabatlari Germaniya va Ukraina oʻrtasidagi tashqi aloqalardir. Ukraina va Germaniya oʻrtasidagi diplomatik aloqalar dastlab 1918-yilda Ukraina Xalq Respublikasi va Germaniya imperiyasi oʻrtasida oʻrnatilgan boʻlsa-da, keyinchalik Ukrainaning Qizil Armiya tomonidan bosib olinishi tufayli tez orada toʻxtatildi. Hozirgi munosabatlar 1989-yilda konsullik darajasida, 1992-yilda esa keng koʻlamli diplomatik missiya sifatida qayta tiklandi.
Tarixi
[tahrir | manbasini tahrirlash]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/52/Petro_Poroshenko_with_Frank-Walter_Steinmeier_in_Ukraine_-_2018.jpg/220px-Petro_Poroshenko_with_Frank-Walter_Steinmeier_in_Ukraine_-_2018.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/Olaf_Scholz_Volodymyr_Zelenskyy_2022-02-14_60.jpg/220px-Olaf_Scholz_Volodymyr_Zelenskyy_2022-02-14_60.jpg)
1918-yildan keyin
[tahrir | manbasini tahrirlash]1918-yil — Brest-Litovsk shartnomasidan keyin nemis qoʻshinlari Sovet Rossiyasiga qarshi Ukrainaga harbiy yordam koʻrsatdi; Germaniya harbiy maʼmuriyati Pavlo Skoropadskiyning Ukraina Xalq Respublikasiga qarshi qaratilgan toʻntarishda (1918-yil aprel) va qisqa muddatli Ukraina davlatining barpo etilishida muhim rol oʻynadi. Germaniyaning Ukrainadagi birinchi elchisi Alfons Mumm fon Shvartsenshteyn boʻlgan; Ukrainaning Germaniyadagi birinchi elchisi Teodor Shteingel bilan almashtirilgan Aleksandr Sevriuk (Muvaqqat ishlar vakili sifatida) edi.
1941—1944-yillar — Nemis qoʻshinlari (italiyaliklar, ruminlar va vengerlar yordamida) Sovet Ukrainasining koʻp qismini (shu jumladan, Sovet tomonidan bosib olingan Polshaning janubi-sharqiy qismini) va Bosh hukumat hamda Ukraina Reyxskomissariati oʻrtasidagi qismlarni egallab olishdi.
1945-yildan keyin
[tahrir | manbasini tahrirlash]1944—1950-yillar — tirik qolgan OUN (Ukraina millatchilari tashkiloti) rahbarlari AQShning Germaniyaning ishgʻol zonasida boshpana topdilar, bu yerda koʻplab ukrainalik koʻchirilganlar yashaydi.
1953-yil — „Ozodlik“ radiosi (oʻsha paytda „Ozodlik“ radiosi) Myunxenda oʻz faoliyatini boshladi va Ukrainaga ukrain tilida eshittirishni boshladi.
1959-yil — Stepan Bandera Myunxenda sovet agenti tomonidan oʻldirilgan
1989-yildan keyin va demokratik diplomatik yutuqlar
[tahrir | manbasini tahrirlash]1991-yil — Germaniya TIV arxivida 2022-yilda chop etilgan fayllarga koʻra, Germaniya Ukraina mustaqilligi va Sovet Ittifoqining parchalanishiga qarshi boʻlgan[1].
1991-yil noyabr — Sovet Ittifoqining yaqinda parchalanishiga duch kelgan Germaniya kansleri Helmut Kol Rossiyaga Rossiya bilan taklif qilingan konfederatsiyaga qoʻshilishi uchun „Ukraina rahbariyatiga taʼsir koʻrsatishni“ taklif qilgan[1].
1991-yil dekabr — Germaniya 1991-yilgi mustaqillik referendumidan keyin Ukraina mustaqilligi muqarrar boʻlgandan keyingina oʻz pozitsiyasini oʻzgartirdi va Ukrainani tan oldi[1].
2011-yil — „Shimoliy oqim“ Ukrainani iqtisodiy jihatdan zaiflashtiradi.
Rossiya-Ukraina urushlari paytida
[tahrir | manbasini tahrirlash]2014-yil — Germaniya Putinning Ukrainaga bostirib kirishini toʻxtatishga qaratilgan Normandiya formatidagi munozaralariga qoʻshildi.
2014-yil — Mojaro zonalariga hech qachon qurol yubormaslik siyosati tufayli Germaniya Ukrainaga barcha qurol sotishni toʻxtatdi.
2014-yil — Yevropa Ittifoqining Rossiyaga qarshi sanksiyalari. 2014-yildan keyin Rossiya Ukrainaga tahdid qilib, Qrimni egallab olgani va Ukraina sharqidagi janglarga homiylik qilgani sababli ostpolitika siyosati keskin silkindi. Berlin Moskvaning harakatlarini xalqaro huquqni buzish sifatida qoraladi va Yevropa Ittifoqi sanksiyalarini shakllantirishda yetakchi rol oʻynadi. Biroq, Germaniya „Shimoliy oqim“ quvuri orqali Rossiyaning energiya taʼminotiga juda bogʻliq, shuning uchun u ehtiyotkorlik bilan harakat qildi va Amerikaning „Shimoliy oqim“ ni bekor qilish harakatlariga qarshi boʻldi[2].
2018-yil iyul — Ukraina prezidenti Pyotr Poroshenko Rossiyadan Germaniyaga rejalashtirilgan Shimoliy oqim 2 gaz quvuriga qarshi chiqdi[3].
2021-yil dekabr — Germaniya 2021—2022-yillardagi Rossiya-Ukraina inqirozi paytida[4][5] Ukrainaga qurol yetkazib berishni blokladi.
2022-yil yanvar — Britaniya Qirollik havo kuchlarining C-17 samolyotlari minglab NLAW tankga qarshi qurollarini Kiyevga yetkazib berish uchun Germaniya havo hududi boʻylab uzoq aylanma yoʻlni bosib oʻtdi[6]. Ukraina tashqi ishlar vaziri Dmitriy Kulebaning aytishicha, ukrainaliklar Germaniyaning pozitsiyasini „oʻnlab yillar davomida“ eslab qolishadi[7].
2022-yil yanvar — Germaniyaning Ukrainadagi elchisi Anka Feldxusen Germaniya harbiy-dengiz kuchlari boshligʻi Kay-Achim Schönbaxning izohlari tufayli Ukraina tashqi ishlar vazirligiga chaqirildi; Natijada vitse-admiral Schönbax isteʼfoga chiqarildi[8].
2022-yil yanvar — Germaniya Ukrainaga 5000 ta kaska taklif qildi. Taklif masxara qilinadi va transfer kechiktiriladi[9][10].
2022-yil fevral — Annalena Baerbok Germaniya tashqi ishlar vazirligi vakili sifatida Germaniya fuqarolaridan Ukrainani zudlik bilan tark etishni soʻradi, chunki Rossiya Ukrainaga bostirib kirishga tayyor edi, Bundan tashqari, G7 yigʻilishidan soʻng u Ukrainani guruh tomonidan birlashgan holda qoʻllab-quvvatlashga ishontirdi[11].
2022-yil fevral — 26-fevral, shanba kuni Germaniya hech qachon mojaro zonalariga qurol yubormaslik haqidagi uzoq yillik siyosatdan voz kechdi; u Ukrainaning Rossiyaga qarshi kurashini qoʻllab-quvvatlashini kuchaytirdi, siyosatni oʻzgartirishda Kiyevga qurol-yarogʻ oʻtkazishni maʼqulladi va Moskvaning SWIFT banklararo tizimiga kirishini bloklashga rozi boʻldi[12].
2022-yil aprel — Ukraina Germaniya prezidenti Frank-Valter Shtaynmayerning[13][14] rasmiy tashrifi haqidagi iltimosini rad etdi. Chunki Shtaynmayer „Shimoliy oqim 2“ loyihasini qoʻllab-quvvatlagani va NATOni Ukrainada „urushni qoʻzgʻatuvchi“ deb atagan edi[15].
2022-yil aprel — Germaniya Ukrainaga zirhli zenit tizimlari va zirhli transport vositalarini yuborish majburiyatini oladi[16][17]. Birinchi uchta Flakpanzer Gepard Ukrainaga 2022-yil 25-iyulda yetib kelgan[18]. 30 Gepards 2022-yil 20-sentyabrgacha yetkazib berildi[19].
2022-yil may — Germaniya hukumati Ukrainaga yettita PzH 2000 artilleriya qurolini[20][21] yubordi[22]. Ukraina qoʻshinlari Germaniyaga mashgʻulotlar oʻtkazish uchun borgan[23] va Ukraina hukumati keyinchalik Germaniyadan yana 100 ta PzH 2000 gaubitsa sotib olishga buyurtma beradi[24].
Diplomatik missiyalarning joylashuvi
[tahrir | manbasini tahrirlash]Germaniyaning Kiyevda elchixonasi va Donetskda 1 ta Bosh konsulligi (Rossiya agressiyasi tufayli (Donbassdagi urush) vaqtincha Dneprga koʻchirilgan)[25][26].
Ukrainaning Berlinda elchixonasi va Frankfurt, Gamburg va Myunxenda 3 ta Bosh konsulliklari mavjud.
Missiya rahbari (1917—1920-yillar)
[tahrir | manbasini tahrirlash]- Germaniya
- 1917—1918-yillar Alfons Mumm fon Shvartsenshteyn
- 1918—1919-yillar Yoxannes (Gans) Graf fon Berchem
- Ukraina
- 1918—1918-yillar Oleksandr Sevriuk (muvaqqat ishlar vakili)
- 1918—1918-yillar Omelian Koziy (muvaqqat ishlar vakili)
- 1918—1918-yillar Teodor Shteingel
- 1918—1920-yillar — Mykola Porsh
- 1921—1923-yillar Roman Smal-Stokki
- 1923—1923-yillar Nikolaus fon Vasilko (muvaqqat ishlar vakili)
- Sovetlar (Sovet hukumatining Ukrainadagi vakili)
- 1921—1923-yillar Voldemar Aussem
Doimiy diplomatik vakolatxonalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- Germaniyaning Kiyevda elchixonasi bor.
- Ukrainaning Berlinda elchixonasi va Frankfurt, Dyusseldorf, Gamburg va Myunxenda bosh konsulliklari bor.
-
Germaniyaning Kievdagi elchixonasi
-
Ukrainaning Berlindagi elchixonasi
Manbalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- ↑ 1,0 1,1 1,2 „Bonn-Moscow Ties: Newly Released Documents Shed Fresh Light on NATO's Eastward Expansion“. Spiegel International (3-may 2022-yil). Qaraldi: 3-sentabr 2022-yil.
- ↑ Marco Siddi, „German foreign policy towards Russia in the aftermath of the Ukraine crisis: A new Ostpolitik?.“ Europe-Asia Studies 68.4 (2016): 665-677.
- ↑ „Germany and Russia gas links: Trump is not only one to ask questions“. The Guardian (11-iyul 2018-yil).
- ↑ „Ukraine blames Germany for 'blocking' Nato weapons supply“. Financial Times (12-dekabr 2021-yil).
- ↑ „Germany blocks Estonian arms exports to Ukraine: report“. Deutsche Welle (21-yanvar 2022-yil).
- ↑ „UK planes took a long detour around Germany to deliver weapons to Ukraine in case Russia invades“. Business Insider (18-yanvar 2022-yil).
- ↑ „Кулеба: українці десятиліттями пам'ятатимуть позицію Німеччини щодо зброї“ (ukraincha). Ukrayinska Pravda (23-yanvar 2022-yil).
- ↑ „German navy chief resigns amid diplomatic row with Kyiv“. Politico (22-yanvar 2022-yil).
- ↑ ‘Itʼs a jokeʼ: Germany’s offer of 5,000 helmets to Ukraine is met with disdain amid Russia invasion fears
- ↑ The 5,000 helmets Germany offered Ukraine are finally on their way as it faces a Russian onslaught from 3 sidesl
- ↑ „Germany asks citizens to leave Ukraine 'urgently'“. Business Recorder. Qaraldi: 19-fevral 2022-yil.
- ↑ M. Herszenhorn, David; Bayer, Lili; Burchard, Hans Von Der. „Germany to send Ukraine weapons in historic shift on military aid“. Politico. Politico. Politico (26-fevral 2022-yil). Qaraldi: 26-fevral 2022-yil.
- ↑ „Ukraine snubs German president over past Russia links“ (inglizcha). theguardian.com (2022). Qaraldi: 12-aprel 2022-yil.
- ↑ „Ukraine rejects official visit by German President Frank-Walter Steinmeier“ (inglizcha). DW.COM (2022). Qaraldi: 12-aprel 2022-yil.
- ↑ „German foreign minister accuses Nato of 'warmongering' with military exercises that could worsen tensions with Russia“. The Independent (18-iyun 2016-yil).
- ↑ „Germany to send anti-aircraft tanks to Ukraine in policy shift“ (inglizcha). Guardian News & Media Limited. Qaraldi: 26-aprel 2022-yil.
- ↑ „Germany to Send Anti-Aircraft Tanks to Ukraine in Policy Shift“. Bloomberg L.P.. Qaraldi: 26-aprel 2022-yil.
- ↑ Sabbagh. „Can Ukrainian forces recapture Kherson from Russia?“ (inglizcha). the Guardian (26-iyul 2022-yil). Qaraldi: 26-iyul 2022-yil.
- ↑ Bundesregierung. „Militärische Unterstützungsleistungen für die Ukraine“ (olmoncha). Bundesregierung.de/ (20-sentabr 2022-yil). Qaraldi: 26-sentabr 2022-yil.
- ↑ „Germany sends seven howitzers to Ukraine“. POLITICO (6-may 2022-yil).
- ↑ „Germany to send self-propelled howitzer artillery to Ukraine“. DW News (6-may 2022-yil).
- ↑ „Ukraine to get a dozen howitzers from Germany and the Netherlands“. Defense News (6-may 2022-yil).
- ↑ „Ukrainian troops arrive in Germany for howitzer training“. Deutsche Welle (11-may 2022-yil).
- ↑ Gebauer. „(S+) Ukraine-Krieg: Berlin genehmigt Verkauf von 100 Panzerhaubitzen“. Spiegel.de (28-iyul 2022-yil). Qaraldi: 28-iyul 2022-yil.
- ↑ Consulate-General in Donetsk (Wayback Machine saytida 19-yanvar 2018-yil sanasida arxivlangan). Embassy of Germany in Ukraine.
- ↑ „Consulate-General in Donetsk official website“. 7-fevral 2018-yilda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 9-oktabr 2022-yil.
Adabiyotlar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- Dembinska, Magdalena va Frederik Merand, muharrirlar. Evropa va Rossiya oʻrtasidagi hamkorlik va mojaro (Routledge, 2021).
- Tuza, Liana. „Germaniya kuchining turli xil „soyalari“: Ukraina mojarosi davrida Germaniya va Yevropa Ittifoqi tashqi siyosati.“ Germaniya siyosati 27.4 (2018): 498-515. onlayn[sayt ishlamaydi] [ <span title="Dead link tagged July 2022">o'lik havola</span> ]
- Siddi, Marfko. „Ukraina inqirozidan keyin Germaniyaning Rossiyaga nisbatan tashqi siyosati: yangi Ostpolitikmi?.“ Yevropa-Osiyo tadqiqotlari 68.4 (2016): 665-677.