Ovozli kino

Vikipediya, ochiq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search

Ovozli kino — tasvirni koʻrsatish bilan birga, kinolentaning ovoz yoʻliga yozib olingan nutq, musiqa, shovqin va boshqa tovushlar bilan hamohang olib borila-digan kinematografiya turi. Kinema-tografning dastlabki davridanoq tasvirni ovoz bilan koʻrsatishga intilishlar boʻlgan: musiqa joʻrligidan foydalanilgan (pianino, orkestr va boshqalar), film ishtirokchilarining ovozi, qoʻshiqlari va shahrik.ni tasvirga binoan ijro etuvchi aktyorlar jalb etilgan. 19-asr oxiri — 20-asr boshlarida film ovoz bilan sinxron ravishda qayd etilishiga imkon beruvchi qurilma yaratishga hara-kat qilingan. Buning uchun T. Edison kinetofoni (AQSH, 1899), D. Gomon xronefoni (Fransiya, 1901), grammofon plastinkalaridan foydalanilgan.

Ammo sinxronlikka tasvir va fotografiyaga ovoz yozish uslubini kinolentada birga qoʻshib yozish va uni tako-millashtirish natijasidagina eri-shildi. Ovozli kino tizimi 20-asrning 20-yillarida yuzaga keldi (AQSH, Rossiya, Germaniyada). Oʻzbekiston kinosida Ovozli kino davrini "Qasam" filmi (1937, rej. A. Usolsev) boshlab berdi.[1]

Manbalar[tahrir]

  1. OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil