Radiotoʻlqinlar

Vikipediya, ochiq ensiklopediya

Radiotoʻlqinlar — toʻlqin uz. 0,1 mkm dan 10 km gacha boʻlgan elektromagnit toʻlqinlar; boʻshliqda 300000 km/s tezlik bilan tarqaladi. Birinchi boʻlib G. Gers 1888 yilda toʻlqin uz. Yum dan 0,6 m gacha boʻlgan R.ni, rus olimi P. N. Lebedev 1895 yilda toʻlqin uz. 6 mm li elektromagnit toʻlqinni hosil qilgan. A. S. Popov 1895 yilda birinchi marta R. yordamida 250 m masofaga axborot uzatishni amalga oshirgan va radiotexnikaga asos solgan. R. hosil qilish va muhitda tarqalish xususiyatiga koʻra xalqaro kelishuvga muvofiq R. 4 dan to 11 tartib raqamigacha belgilanadigan quyidagi 8 ta diapazonga boʻlinadi. R. radioaloqa, radiolokatsiya, televideniye, kosmonavtika, radiometeorologiya, radioastronomiya, i.t. ishlari va boshqalarda qoʻllaniladi.[1] Radioaloqa to'lqinlar uzatish va qabul qiluvchi antennani ajratib turadigan muhitda (masalan, to'lqin uzatish apparatlarida, mikroto'lqinli integratsiya davrlarda va h.) Elektromagnit maydonning to'lqinli jarayonlari, uzatish liniyalari va nihoyat, tabiiy sharoitda bo'lishi mumkin [5] .

Radio to'lqinlar, elektromagnit to'lqinlar bo'lib, yorug'lik tezligida bo'sh joylarda tarqaladi. Radio to'lqinlarning tabiiy manbalari chaqmoq chaqishi va astronomik

Manbalar[tahrir]

  1. OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil