Magnit singdiruvchanlik

Vikipediya, ochiq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search

Magnit singdiruvchanlik - magnit maydon N taʼsir qilganda muhit magnit induksiyasi V ning oʻzgarishini tavsiflovchi fizik kattalik; s bilan belgilanadi. Izotrop muhitlarda s=V/sa-N (Xalqaro birliklar tizimi SI da), u0 — magnit doimiysi; anizotrop kristallarda Magnit singdiruvchanlik — tenzor. Magnit singdiruvchanlik magnit kabulchanlik % bilan qu-yidagi munosabat orqali bogʻlangan: s =1+4 sh (SGS birliklar tizimida), u=l+Z (SI birliklar tizimida). Fizik vakuum uchun (modda yoʻkligida) %=0 va d=1. Diamagnetiklarda %<0 va s<1, para- va ferromagnetiklarda x>0 va d>1. s statik yoki oʻzgaruvchan magnit maydonda aniqlanishiga qarab, uni mos ravishda statik yoki dinamik Magnit singdiruvchanlik deyiladi. Muhitni oʻzgaruvchan maydonlarda magnitlanishiga uyurma toklar, magnit qovushoklik va rezonans hodisalar taʼsir qilishi sababli, ushbu Magnit singdiruvchanliklar qiymatlari oʻzaro mos kelmaydi.[1]

Manbalar[tahrir]

  1. OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil