Abulabbos Mustagʻfiriy

Vikipediya, ochiq ensiklopediya

Abulabbos mustag‘firiy (to‘liq ismi: Nasafiy Samarqandiy Ja’far ibn Abu Ali Muhammad ibn Abu Bakr) (961—1041, Nasaf) — tarixchi, adib, muhaddis va faqih. Sam’oniyning "Kitob al-ansob" asarida yozilishicha, Ab.M. bir qancha vaqt Marv, Saraxs, Ni-shopur, Buxoro va Samarqandda yashagan. 987 yildan Nasaf jome masjidida ma’-ruzalar o‘qigan. Umrining oxirida Na-safning bosh imom-xatibi lavozimida bo‘lgan. U "Kitob tarixi Samarqand", "Kitob tarixi Nasaf va Kesh" (2 jil dli k), "Kitob ushshi’r vash-shuaro" ("She’r va shoirlar haqida kitob"), "Kitob ul-vafo" ("Vafo kitobi"), "Kitob daloil in-nubuvva" ("Payg‘ambarlik dalilla-ri"), "Kitob udda’avot" ("Targ‘ibotlar kitobi"), "Kitob xutab in-nabiy" ("Payg‘ambar xutbalari kitobi"), "Ki-tob tibb in-nabiy" ("Payg‘ambar tibbi kitobi") kabi o‘ndan ziyod asarlar yozgan. Uning "Kitob tibb in-nabiy" asarigina topilib, Tehronda nashr etilgan.

Adabiyotlar[tahrir]

  • OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil