Lopital teoremasi
Lopital teoremasi (shuningdek, Bernulli — Lopital qoidasi[1]) — bu va shaklining noaniqliklarini ochib beradigan funksiyalar chegaralarini topish usuli. Usulni asoslovchi teorema maʼlum sharoitlarda funksiyalar nisbati chegarasi ularning hosilalari nisbati chegarasiga teng ekanligini tasdiqlaydi.
Aniq ifodalanishi
[tahrir | manbasini tahrirlash]Lopital teoremasi:
Agar: nuqtaning teshilgan atrofida differensiallanadigan haqiqatan qiymatli funksiyalardir, buyerda haqiqiy son yoki belgilaridan biri, buning ustiga
- yoki ;
- , ichida;
- mavjud;
bunday holda mavjud.
Chegaralar ham bir tomonlama bo‘lishi mumkin.
Tarix
[tahrir | manbasini tahrirlash]Ushbu turdagi noaniqlikni hal qilish usuli Giyom Lopital tomonidan 1696 yilda „Analyse des Infiniment Petits“ darsligida nashr etilgan. Usul Lopitalga uning kashfiyotchisi Iogan Bernulli tomonidan maktubda xabar qilingan[2].
Misollar
[tahrir | manbasini tahrirlash]
Bu yerda Lopital qoidasini 3 marta qo‘llash mumkin, ammo boshqacha qilish ham mumkin. Surat va maxrajni eng katta darajasida ga bo‘lish kerak (bizning holatlarimizda ). Bu misol natijasi quyidagicha bo‘ladi:- — marta qoidani qo‘llash;
- da;
- .
Natija
[tahrir | manbasini tahrirlash]Lopital qoidasining oddiy, ammo foydali natijasi, funksiyalarning differentsialligi mezoni quyidagicha:
nuqtaning teshilgan atrofida funksiyasi differensiallanuvchi bo‘lsin va aynan shu nuqtada u uzluksiz va hosilaviy chegaraga ega. Bunda funksiyasi nuqtaning o‘zida ham farqlanadi va (yaʼni, hosilasi nuqtada uzluksiz).
Buni isbotlash uchun Lopital qoidasini nisbatiga qo‘llash kifoya.
Manbalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- ↑ „Архивированная копия“. 2009-yil 6-fevralda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2010-yil 14-dekabr.
- ↑ Paul J. Nahin, An Imaginary Tale: The Story of , p.216