Uolkott Derek

Vikipediya, ochiq ensiklopediya

UOLKOTT (\Ua1soP) Derek, Volkott (1930, Trinidad oroli, Sent-Lyusiya sh.) — trinidadlik shoir, dramaturg . Ingliz tilida ijod qiladi. Madaniy belgi — ramzlarga boy majoziy va ayni paytda mazmuni yaqqol sezilib turadigan sheʼriyatida ["Kema halokatiga uchragan" (1965), "Dengiz tomchilari" (1976), "Yoz oʻrtasi" (1984) sheʼriy toʻmlamlari] bosh qahramon — yangi Odam Ato (mustamlaka qulligidan 4 asr keyin) hozirgi sivilizatsiya zavol topayotgan bir davrda yana qayta oʻzligini topishga urinadi ("Ulkan uy xaro-balari" sheʼri). Hozirgi zamonni yangicha epik (ulugʻvor holda) his etish va shu orqali undagi buyuk va oʻtib ketgan madaniyatlar qatlamlarini oʻzaro farqlash U. sheʼriyatining oʻziga xos xususiyatidir ["Oʻzga hayot" (1973) avtobiografik dostoni, "Odamli yoʻlovchi" (1982) toʻplami]. U.ning koʻp yillik izlanishlarini umumlashtiruvchi "Yangi Omir" dostoni (1990)ni madaniy taraqqiyotning oʻziga xos lirik tahlili deyish mumkin. "Nogaralar va bayroqlar" (1958), "Maymuntogʻdagi tush" (1968) va boshqa pyesalar muallifi. Tarixiy mavzulardagi sheʼriy asarlari uchun Nobel mukofotiga sazovor boʻlgan (1992).