Shomahmudovlar oilasi

Vikipediya, ochiq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search

Shomahmudovlar oilasi — insonparvarlikning yuksak namunasini koʻrsatgan oila. Ikkinchi jahon urushi davrida toshkentlik temirchi Shoahmad Shomahmudov (1890—1970) va uning xotini Bahri Akramova (1903—1987) turli millatning qarovsiz va yetim qolgan bolalarini farzandlikka olib, taʼlim-tarbiya bergan. Toshkent shahri ayollarining Oʻzbekiston ayollariga qarata qardosh xalqlarning yetim qolgan va evakuatsiya qilingan bolalarni tarbiyaga olish haqidagi 1942-yil yanvar murojaati ularni shahardagi 17-bolalar uyiga olib keldi. Ular boshpanasiz qolgan, turli millat vakillari boʻlgan 13 bola va urushdan soʻng yana 3 bolani oʻz tarbiyalariga olishgan. Bular: Habiba, Vova, Shuhrat — rus, Hamidulla — ukrain, Rafiq, Rahmatulla — tatar, Xolida — moldavan, Samugʻ — chuvash, Yoʻldosh, Ergash — yahudiy, Halima — qozoq, Qoravoy, Neʼmat, Muazzam, Hakima, Ulugʻbek — oʻzbek. Shomahmudovlar oilasi samarqandlik Samadovlar oilasi kabi insonparvarlikni ulugʻlovchi oila sifatida katta jasorat, qahramonlik koʻrsatdi. Yozuvchi R.Fayziyning „Hazrati inson“ romani, Oʻzbekfilm kinostudiyasining „Sen yetim emassan“ badiiy filmi yaratilishiga Shomahmudovlar oilasi hayoti asos boʻlgan. Bu oila sharafiga Toshkentdagi Xalqlar doʻstligi maydonida Xalqlar doʻstligi monumenti oʻrnatilgan.

Manbalar[tahrir]