Shahobiddin Abdulhalim ibn Taymiyya
Qiyofa
Shihab al-Din Abd al-Halim ibn Taymiyya | |
|---|---|
| Shaxsiy maʼlumotlar | |
| Tavalludi | 1230 |
| Vafoti |
27 Dhu al-Hijjah 682 AH (1284 CE) |
| Dini | Islom |
| Hudud | Islom oltin davri |
| Imom | Hanbalik |
| Asosiy qiziqish(lar)i | Hadis, fiqh, teologiya |
Shihobiddin Abdulhalim ibn Taymiyya (arabcha: شهاب الدين أبي المحاسن عبد الحليم بن مجد الدين أبي البركات عبد السلام بن عبد الله الحراني; 1230 – 1284) – musulmon olimi muhaddis, ilohiyot olimi, qozi, huquqshunos[1], Ibn Taymiyyaning otasi. Otasi Majdiddin ibn Taymiya va ukasi Faxriddin (vafoti 1225-yil) hanbaliy fiqh mazhabining nufuzli olimi boʻlgan[2].
Manbalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- ↑ Nadvi, Syed Suleiman (2012). "Muslims and Greek Schools of Philosophy". Islamic Studies 51 (2): 218. "All his works are full of bitter condemnation of philosophy and yet he was a great philosopher himself."
- ↑ Laoust. „"Ibn Taymiyya." Encyclopaedia of Islam, Second Edition.“. BrillOnline (2012). 2015-yil 16-yanvarda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2015-yil 28-yanvar.