Norboʻtabiy

Vikipediya, ochiq ensiklopediya
nothumb
Qo`qon
???? — 1694 Shohruh I
1694 — ???? Rustam Hoji Sulton
???? — ???? Ashurkul
1710 — 1721 Shohruxbiy
1721 — 1733 Abdurahimbiy
1733 — 1750 Abdulkarimbiy
1750 — 1770 Erdonabiy
1770 Suleymon
1770 Shohruh III
1770 — 1800 Norboʻtabiy
1800 — 1809 Olimxon
1809 — 1822 Umarxon
1822 — 1841 Mohammad Alixon
1842 — 1845 Sheralixon
1845 Murodxon
1845 — 1852 Xudoyorxon
1852 — 1853 Bobobek
1853 — 1858 Xudoyorxon
1858 — 1862 Mallaxon
1862 Murod II
1862 — 1863 Xudoyorxon
1863 — 1866 Mohammad Sulton
1866 — 1875 Xudoyorxon
1875 Nasriddinbek
1875 Poʻlatxon
1875 — 1876 Nasriddinbek

Norboʻtabiy, Norboʻtaxon (taxminan 1749—1798) — Qoʻqon xoni (taxminan 1763—1798). Abdulkarimbiyning nabirasi, Abduraqmonxonning oʻgʻli. 14 yoshidan taxtga chiqqan. Namangan beklarining separatizmini bostirgan. Qoʻzgʻo-lon koʻtargan Xoʻjand begini yengib, shaharni oʻziga boʻysundirgan. Ammo Ura-tepa nomigagina Buxoroga tobe boʻlib qolgan. N. hukmronligining soʻnggi yillarida akasi Hojibek Oʻratepa va Qu-rama xrkimlari yordamida isyon koʻtarmoqchi boʻlgan. U Toʻraqoʻrgʻon va Andi-jonni maskan tutgan. N. Andijonga qoʻshin tortib, akasi bilan sulh tuzgan.

N. vafot etgan yil (1798) Erdona-xon maqbarasi yaqinidagi Madrasa qurilishi nixryasiga yetgan (q. Norboʻ-tabiy madrasasi). N. davrida Fargʻona vodiysini birlashtirish jarayoni tu-gagan, iqtisodiyot tiklangan, moʻl-koʻlchilik, arzonchilik boʻlgan. Bu esa Fargʻonaga chekka tuman va viloyatlardan koʻplab aholini koʻchib kelishiga zamin yaratgan. Qoʻqon vodiyning madaniy-iqtisodiy markaziga aylangan.[1]

Manbalar[tahrir]

  1. OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil