Kontent qismiga oʻtish

Nikolay Ortinskiy

Vikipediya, ochiq ensiklopediya
Nikolay Ignatyevich Ortinskiy
Shaxsiy maʼlumotlari
Tavalludi 1914-yil 19-dekabr
Jenishkovtsi qishlogʻi, Vinkovetskiy tumani, Xmelnitskaya viloyati
Vafoti 1982-yil 10-iyun (67 yosh)
Toshkent
Fuqaroligi Sovet Ittifoqi SSSR
Qoʻshin turi Artilleriya
Unvoni
Janglari Sovet-Fin urushi, Ulugʻ Vatan urushi
Mukofotlari

Nikolay Ignatyevich Ortinskiy (1914-1982-yillar) — Sovet Armiyasi polkovnigi, Ulugʻ Vatan urushi qatnashchisi, Sovet Ittifoqi Qahramoni (1943-yil).

Biografiyasi[tahrir | manbasini tahrirlash]

Nikolay Ortinskiy 1914-yil 19-dekabrda Jenishkovtskiy qishlogʻida (hozirgi Ukrainaning Xmelnitskaya viloyati Vinkovetskiy tumani) tugʻilgan. Yoshligidan Moskvada yashab, maktabning yetti sinfini va zavod shogirdlik maktabini tamomlagan. 1933-yilda Ortinskiy Ishchilar va Dehqonlar Qizil Armiyasiga xizmatga chaqirilgan. 1936-yilda Birlashgan Oʻrta Osiyo oliy harbiy bilim yurtining artilleriya boʻlimini tamomlagan. Sovet-Fin urushidagi janglarda qatnashgan. Ulugʻ Vatan urushi boshlanganidan buyon — uning frontlarida xizmat qilgan. Janglarda yaralangan[1].

1943-yil oktabrgacha gvardiya mayori Nikolay Ortinskiy Voronej frontining 47-armiyasi 7-gvardiya tankga qarshi artilleriya brigadasining 321-gvardiya tankga qarshi artilleriya polkiga qoʻmondonlik qilgan. Dnepr jangi paytida oʻz xizmati bilan ajralib turgan. 1943-yil 29-sentabrdan 30-sentabrga oʻtar kechasi Ortinskiy polki Ukraina SSRning Cherkas viloyati Kanevskiy tumani Reshetki qishlogʻi yaqinida Dneprni kesib oʻtgan va uning gʻarbiy qirgʻogʻida koʻprikni ushlab turish uchun janglarda faol ishtirok etgan, ettita nemis tankining qarshi hujumini qaytargan, 4 ta tankni yoʻq qilgan. 1943-yil 2-oktabrda, janglarning muhim pallasida, Ortinskiy oʻz polkining qurollarini toʻgʻridan-toʻgʻri oʻq otish va dushmanni orqaga tashlab yuborish orqali vaziyatdan gʻalaba bilan chiqqan.

SSSR Oliy Kengashi Prezidiumining 1943-yil 24-dekabrdagi farmoni bilan mayor Nikolay Ortinskiy „Frontda nemis bosqinchilariga qarshi qoʻmondonlikning jangovar topshiriqlarini namunali bajarganligi va bir vaqtning oʻzida koʻrsatgan jasorati va qahramonligi uchun“ Lenin ordeni va 2467-sonli „Oltin yulduz“ medali bilan Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan.

Urush tugaganidan keyin Sovet Armiyasi saflarida xizmat qilishni davom ettirgan. 1956-yilda zobitlar malakasini oshirish kurslarini tamomlagan. 1958-yilda polkovnik unvoni bilan zaxiraga oʻtkazilgan. Toshkentdagi zilziladan keyin Toshkentni tiklashga joʻnab ketgan va shu shaharda yashash uchun qolgan. 1982-yil 10-iyun kuni vafot etgan, Toshkent harbiy qabristoni Qahramonlar xiyoboniga dafn etilgan.

Toshkent shahri faxriy fuqarosi. Shuningdek, uchta Qizil Bayroq ordeni, Aleksandr Nevskiy ordenlari, 1-darajali Vatan urushi va Qizil Yulduz ordenlari, bir qator medallar bilan taqdirlangan.

Manbalar[tahrir | manbasini tahrirlash]

Adabiyot[tahrir | manbasini tahrirlash]

  • Sovet Ittifoqi Qahramonlari: Qisqacha biografik lugʻat / Kollegiya tomonidan taklif etilgan I. N. Shkadov. — M.: Harbiy nashriyot, 1988-yil. — T.2 /Lyubov — Yashuk/. — 863 bet. — 100 000 nusxa — ISBN 5-203-00536-2.
  • Bugay E. M., Makuxin M. E.Jasurlar guruhidan“ — Lvov: Kamenyar, 1978-yil.
  • Sovet Ittifoqi Qahramonlari — oʻzbeklar. Toshkent, 1984-yil.
  • Cherkasy viloyatining ozod qiluvchi qahramonlari. — Dnepropetrovsk: Promin, 1980-yil.
  • Joʻrayev T. D. Vatanning sodiq farzandlari. Toshkent, 1964-yil.