Nesaruddin Ahmad
Qiyofa
Nesaruddin Ahmad | |
|---|---|
নেছারউদ্দীন আহমদ | |
| Shaxsiy maʼlumotlar | |
| Tavalludi | 1873-yil 1-iyul |
| Vafoti |
1952-yil 31-yanvar (78–79 yosh) |
| Sarsina Darbar Sharif qabristoni | |
| Dini | Islom |
| Farzandlari | Abu Zafar Mohammad Saleh |
| Mazhab | Sunniylik |
| Yurisprudensiya | Hanafiylik |
| Imom | Moturidiylik |
| Tariqat | Furfura (Chishtiy-Qodiriy-Naqshbandiy) |
Nesaruddin Ahmad (নেছারউদ্দীন আহমদ (bengal tili); 1873 – 1952-yil 31-yanvar) – bengal ulamo, maʼnaviy islohotchi, maʼrifatchi va yozuvchi, Muhammad Abu Bakr Siddiqning shogirdi edi[1]. Ahmad mustamlakachi Barisaldagi yetakchi islom yetakchilari qatorida edi[2][3] va uning taʼsiri Bengaliya boʻylab yoyilgan[4]. Bangladeshning Nesarobod Upazila shahri uning nomiga qoʻyilgan[5].
Manbalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- ↑ Ray, Aniruddha „আধুনিক ভারত“, . ইতিহাস অনুসন্ধান (bn), 2004 — 408–409-bet.
- ↑ Sharif, Ahmed „ইংরেজ আমলে মুসলিম-মানসের পরিচয়-সূত্র“, . সাহিত্য ও সংস্কৃতি চিন্তা (bn) — 269-bet.
- ↑ বরিশাল বিভাগ প্রতিষ্ঠা উপলক্ষে স্মারক সংকলন. Barisal Division Welfare Association, 1 January 1993 — 59, 81-bet.
- ↑ Zaidi, Z. H.. Quaid-i-Azam Mohammad Ali Jinnah Papers: The verdict for Pakistan, 1 August 1945-31 March 1946. National Archives of Pakistan, 1993 — 582-bet.
- ↑ Islom, Sirajul; Miah, Sajahan; Khanam, Mahfuza et al., eds (2012). "Bangladesh". Banglapedia: the National Encyclopedia of Bangladesh (Online nashri). Dhaka, Bangladesh: Banglapedia Trust, Asiatic Society of Bangladesh. ISBN 984-32-0576-6. OCLC 52727562. http://en.banglapedia.org/index.php?title=Bangladesh.<!--->