Muhammad ibn Abdulrahmon ibn Muoviya ibn Hudayj at-Tujibiy
| Muhammad ibn Abdulrahmon ibn Muoviya ibn Hudayj at-Tujibiy محمد بن عبد الرحمن بن معاوية بن حديج التجيبي | |
|---|---|
| Misr noibi | |
|
Mansab davri 772-yil fevral – 772-yil 18-sentyabr | |
| Monarx | al-Mansur |
| Oʻtmishdoshi | Abdulloh ibn Abdulrahmon ibn Muoviya ibn Hudayj at-Tujibiy |
| Vorisi | Musa ibn Ulayy ibn Raba al-Laxmiy |
| Shaxsiy maʼlumotlari | |
| Tavalludi | Fustat |
| Vafoti |
772-yil 18-sentyabr Fustat, Abbosiylar xalifaligi |
| Otasi | Abdulrahmon ibn Muoviya |
| Istiqomat joy(lar)i | Fustat |
Muhammad ibn Abdulrahmon ibn Muoviya ibn Hudayj at-Tujibiy (arabcha: محمد بن عبد الرحمن بن معاوية بن حديج التجيبي) (772-yil sentyabrda vafot etgan) 772-yilning bir qismi davomida Abbosiylar xalifaligining Misrdagi noibi vazifasini bajargan.
Faoliyati
[tahrir | manbasini tahrirlash]Muhammad ilk islom davrida Misrning nufuzli arab oilasiga mansub boʻlgan Abdulrahmon ibn Muoviya ibn Hudayj at-Tujibiyning oʻgʻli va Muoviya ibn Hudayj at-Tujibiyning nabirasi edi. Akasi Abdulloh Misrning xavfsizlik boshqarmasi (shurta) boshligʻi boʻlib, 769-yildan 772-yilgacha viloyat noibi lavozimida ishlagan[1].
Al-Kindiy tarixiga koʻra, Muhammad ilk bor 750-yilda Abbosiylar inqilobi Misrga yetib kelganidan soʻng tilga olingan. Muhammad yangi Abbosiylar hukmdori Solih ibn Aliga oʻz sadoqatini izhor etgan bir nechta mahalliy nufuzli shaxslardan biri edi[2]. 767-yilda Saxada koptlar va arablar qoʻzgʻolonini bostirish uchun uyushtirilgan muvaffaqiyatsiz yurishda ishtirok etib, janglar davomida ogʻir yaralangan[3]. 771-yilda Abdulloh Iroqdagi xalifa al-Mansur huzuriga borganida, vaqtincha Misrga mas’ul etib tayinlandi[4].
772-yilda Abdullohning vafotidan soʻng Muhammad noib lavozimida akasining oʻrnini egalladi. Koʻp oʻtmay, xalifa al-Mansurdan ushbu lavozimga tasdiqlangani haqidagi rasmiy hujjatni oldi. Ushbu lavozimda bir necha oy ishlagach, kasallik tufayli vafot etib, oʻrniga Musa ibn Ulayy ibn Raboh al-Laxmiy tayinlandi[5].
Manbalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- ↑ Kennedy 1981, ss. 31 ff., 35, 36; Kennedy 1998, ss. 66, 76.
- ↑ Al-Kindi 1912, s. 101.
- ↑ Al-Kindi 1912, ss. 116–17.
- ↑ Al-Kindi 1912, s. 118; Ibn Taghribirdi 1930, s. 17.
- ↑ Al-Kindi 1912, s. 118; Ibn Taghribirdi 1930, s. 23.
Adabiyotlar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- Ibn Taghribirdi, Jamal al-Din Abu al-Mahasin Yusuf. Nujum al-zahira fi muluk Misr wa'l-Qahira, Volume II (ar). Cairo: Dar al-Kutub al-Misriyya, 1930.
- Kennedy, Hugh (1981). "Central Government and Provincial Élites in the Early 'Abbāsid caliphate". Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London 44 (1): 26–38. doi:10.1017/S0041977X00104380.
- Kennedy, Hugh „Egypt as a province in the Islamic caliphate, 641-868“, . Cambridge History of Egypt, Volume One: Islamic Egypt, 640–1517. Cambridge: Cambridge University Press, 1998 — 62–85-bet. ISBN 0-521-47137-0.
- Al-Kindi, Muhammad ibn Yusuf. The Governors and Judges of Egypt (Arabic). Leyden and London: E. J. Brill, 1912.