Mirmuhsin Mirsaidov

Vikipediya, ochiq ensiklopediya
Jump to navigation Jump to search

Mirmuhsin Mirsaidov (1921.3.5, Toshkent) — shoir va yozuvchi. Oʻzbekiston xalq yozuvchisi (1981). Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan madaniyat xodimi (1970). Toshkent pedagogika institutini tugatgan (1942). Respublika radioqoʻmitasida muharrir (1944—46), Oʻzbekiston Yozuvchilar uyushmasi kotibi (1947—61), "Kizil Oʻzbekiston" gaz.da boʻlim mudiri (1961—63), "Sharq yulduzi" (1950-60, 1972-81), "Mushtum" (196371), "Guliston" (1982-94) jur.larining bosh muharriri. Dastlab shoir sifatida tanilgan. Ilk dostoni "Qamar" 1938 yildanashr etilgan. "Vafo" (1944), "Kdsrdon doʻstlar" (1948), "Fargʻona" (1951), "Vatandoshlar" (1952), "Irmoqlar" (1959), "Qalb va falsafa" (1960), "Sheʼrlar" (1964) va boshqa sheʼriy toʻplamlar muallifi. "Us t a Gʻiyos" (1946), "Doʻnan", "Yashil qishloq" (1948), "Shirok." (1969), "Nevara", "Avesto" (1970) kabi dostonlarida zamondoshlarimiz va tarixiy qahramonlar siymosi chizilgan. Birinchi oʻzbek sheʼriy romani "Ziyod va Adiba" (1954) M. qalamiga mansub. Sheʼr va dostonlari obraz, tasviriy vositalari hamda tili jihatidan sodda va ravonligi, hayotiyligi bilan ajralib turadi. Ilk nasriy qissasi "Jamila" 1956 yilda eʼlon qilingan. "Oq marmar" (1957), "Choʻri" (1962), "Tungi chaqmoqlar" (1964) qissalari tarixiy mavzuda, "Arab hikoyalari" (1960), "Chodrali ayol" (1979) qissalari xorijiy mamlakatLarga safar taassurotlari asosida yaratilgan. Qissalarida zulmistibdodga qarshi kurashgan mard, olijanob, jasur qahramonlar siymosi tasvirlangan. M.ning "Chiniqish" (1969), "Degrez oʻgʻli" (1972), "Chotqol yoʻlbarsi" (1977) romanlari oʻzbek ishchilarining hayoti va mehnatiga bagʻishlangan. "Umid" (1969) romanida ilm kishilari, paxtashunos olimlarning zahmatli izlanishlari va kurashi turli ziddiyatlar, murakkab toʻqnashuvlar vositasida hayotiy gavdalantirilgan. M. romanlaridagi Alijon, Umid, Hafiza, Arslon, Subhiya kabi obrazlar badiiy psixologizmi, sodda va samimiy, hayotiy boʻyoklarda chizilganligi, olijanobligi bilan ajralib turadi. M. ijodida tarixiy mavzu muhim oʻrin egallagan. "Meʼmor" (1974) romanida Temuriylar davri meʼmorligi anʼanalari, isteʼdodli meʼmorsanʼatkor Najmiddin Buxoriyning fojiali qismati yoritilgan. "Temur Malik" (1986) romanida moʻgʻul bosqinchilariga qarshi mardona kurashgan buyuk qahramonlar — sarkarda Temur Malik va sulton Jaloliddin Manguberdilarning jangovar obrazlari yorqin aks etgirilgan. M. ning "Ildizlar va yaproqlar" (1982), "Ilon uchi" (1995), "Turon malikasi" (1997) romanlari ham bor. M. bolalar uchun ham koʻplab sheʼr va dostonlar, hikoyalar yaratgan ("Sheralining mardligi", "Ovchi bolalar", "Lukmon va Oʻroqboy" va boshqalar). Asarlari koʻplab xorijiy tillarga tarjima qilingan. Hamza nomidagi Oʻzbekiston Davlat mukofoti laureati (1974), "El-yurt hurmati" ordeni bilan mukofotlangan (1998).

Manbalar[tahrir]

  • Saylanma [4 j.li], T., 1981-85;

Adabiyot[tahrir]

  • Nasriddinov F., Mirmuhsin, T., 1972; Normatov U., Abdullayev O., Ijodning qoʻsh qanoti, T., 1981.

Ortiqboy Abdullayev.