Kayxusrav I
| Kayxusrav I | |||||
|---|---|---|---|---|---|
|
Gʻiyosiddin Kayxusrav I ibn Qilich Arslon. Ikkinchi hukmronligi. Hijriy 601—608-yillar (milodiy 1204—1211-yillar) | |||||
| Rum sultoni | |||||
| Saltanat | 1192—1196 | ||||
| Oʻtmishdoshi | Kilij Arslon II | ||||
| Davomchisi | Sulaymon II (Rum) | ||||
| Saltanat | 1205—1211 | ||||
| Oʻtmishdoshi | Kilij Arslon III | ||||
| Davomchisi | Kaykovus I | ||||
| Tugʻilishi |
1169 Kuyucak, Rum sultonligi | ||||
| Vafoti |
1211 (yoshi 41–42) Kuyucak, Rum sultonligi | ||||
| Turmush oʻrtogʻi |
Manuel Maurozomesning qizi Davlat Roziya Xotun Barduliya Xotun | ||||
| Farzandlari |
Kaykovus I Qayqubod I Muzaffariddin Numon | ||||
| |||||
| Sulola | Saljuqiy | ||||
| Otasi | Kilij Arslon II | ||||
| Onasi | Ummuhan Xotun | ||||
| Dini | Islom (Sunniy hanafiy) | ||||
Kayxusrav I (Andoza:Lang-trk-x-oldanat yoki Gʻiyosiddin Kayxusrav ibn Kilij Arslon; forscha: غياثالدين كيخسرو بن قلج ارسلان) Kilij Arslan IIning oʻn birinchi va kenja oʻgʻli boʻlib, Rum saljuqiy sultoni edi. 1192-yilda otasining oʻrniga taxtga chiqqan. Biroq, sultonlik ustidan nazorat uchun aka-ukalari bilan kurashishga majbur boʻlgan va 1196-yilda akasi Sulaymonga yutqazgan[1]. 1192—1196 va 1205—1211-yillarda hukmronlik qilgan.
Ismi
[tahrir | manbasini tahrirlash]„Kayxusrav“ nomi afsonaviy Shohnoma qahramoni Kayxusrav ismidan kelib chiqqan[2].
Kelib chiqishi
[tahrir | manbasini tahrirlash]Kayxusravning tugʻilgan sanasi nomaʼlum[3]. Kilij Arslonning (h. 1156–1192) oʻn birinchi va eng kenja oʻgʻli boʻlgan. Onasi Vizantiyadan kelib chiqqan[4]. Kayxusrav yaxshi taʼlim olgan, oʻz ona tili turk tilidan tashqari, fors, arab va yunon tillarini ham oʻrgangan[3].
Turmushi
[tahrir | manbasini tahrirlash]Kayxusrav Manuel Maurozomesning qiziga uylangan[5]. Manuel Maurozomes Kayxusravning vassali sifatida Chonae va Laodicea qal’alarini boshqargan[6].
Hukmronlik
[tahrir | manbasini tahrirlash]1192/93-yilda Kayxusrav Vizantiya zodagoni Theodore Mangaphasni, Mangaphasnga nisbatan boʻladigan munosabat kafolatlangach, imperator Isaakka qaytarib bergan[7]. Akasi Rukniddin Sulaymonshoh Koʻniya tomon tezkor yurish boshlaganida, Kayxusraw 1196-yilda Konstantinopolga qochgan[8]. 1197—1203-yillarda Konstantinopolda yashagan va ehtimol hatto choʻqintirilgan boʻlishi mumkin[9]. Kayxusravning oʻzi yozgan masnaviy asarida oʻsha davrdagi taqdirini ilohiy omadidan (farr) ayrilgach, surgunda yurishga majbur boʻlgan afsonaviy eroniy qahramon Jam (Jamshid) taqdiri bilan qiyoslaydi[10].
Sulaymon vafotidan va Kilij Arslonning sultonlik taxtiga chiqishidan soʻng, Kayxusrav Koʻniyaga kuch bilan kirib borgan, Kilijni hokimiyatdan chetlatgan va ikkinchi bor taxtga oʻtirgan[11].
Kayxusraw 1207-yilda Antaliyani Nikeya imperiyasi garnizonidan tortib olib, Rum saljuqiy sultonligiga Oʻrta yer dengiziga chiqish imkonini beruvchi portni olib bergan[12]. Aynan shu yili Kayxusrav Antaliyada masjid qurdirgan[13].
Kayxusraw 1211-yilda Meandr daryosi bo‘yidagi Antioxiya jangi halok boʻlgan[14]. Uning Manuel Maurozomesning qizidan tugʻilgan oʻgʻli Kayqubod I 1220—1237-yillarda sultonlikni boshqargan. Nabirasi esa Kayxusrav II boʻlib, 1237—1246-yillarda hukmronlik qilgan[15]. Kayxusravning jasadi Koʻniyaga olib kelingan va u yerda oʻz sulolasining ajdodlar maqbarasiga dafn etilgan[16].
Shaxsiyati
[tahrir | manbasini tahrirlash]
Rustam Shukurovga koʻra, Kayxusrav I „ikkiyoqlama nasroniy va musulmon shaxsiyatga ega boʻlgan. Bu shaxsiyat esa turkiy/forsiy va yunon etnik mansubligining ikkiyoqlamaligi bilan yanada murakkablashgan“[17].
Madaniyat
[tahrir | manbasini tahrirlash]Kayxusrav fors tilida sheʼrlar yozgan[3]. Muhammad ibn Ali Ravandiy (1207-yildan keyin vafot etgan) Saljuqiylar imperiyasi tarixiga bagʻishlangan Rahat as-sudur va-ayat as-surur nomli tarixiy asarini Kayxusravga bagʻishlagan[3][18].
Manbalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- ↑ Peacock & Yildiz 2015, s. 29.
- ↑ Durand-Guédy 2013, s. 191.
- 1 2 3 4 Özgüdenli 2017.
- ↑ The Seljuks of Anatolia: Court and Society in the Medieval Middle East. (2012). Storbritannien: Bloomsbury Publishing.
- ↑ Brand 1989, s. 18.
- ↑ Treadgold 1997, s. 714.
- ↑ Beihammer 2011, s. 605.
- ↑ Peacock & Yildiz 2015, s. 78.
- ↑ Peacock & Yildiz 2015, s. 128.
- ↑ Peacock & Yildiz 2013, s. 176.
- ↑ Peacock & Yildiz 2015, ss. 178–179.
- ↑ De Nicola, Yıldız & Peacock 2015, s. 121.
- ↑ Crane 1993, s. 6.
- ↑ Van Tricht 2011, s. 375.
- ↑ Bosworth 1996, s. 213.
- ↑ Durand-Guédy 2013, s. 199.
- ↑ Peacock & Yildiz 2013, s. 133.
- ↑ Cahen 1997, s. 816.
Adabiyotlar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- Beihammer, Alexander D. (2011). "Defection across the Border of Islam and Christianity: Apostasy and Cross-Cultural Interaction in Byzantine-Seljuk Relations". Speculum 86 (3 JULY): 597–651. doi:10.1017/S0038713411001138. https://archive.org/details/sim_speculum_2011-07_86_3/page/597.
- Bosworth, C.E.. The New Islamic Dynasties. Columbia University Press, 1996.
- Brand, Charles M. (1989). "The Turkish Element in Byzantium, Eleventh-Twelfth Centuries". Dumbarton Oaks Papers 43: 1–25. doi:10.2307/1291603.
- Cahen, Claude (1997). "Kaykhusraw". The Encyclopaedia of Islam. IV. Brill.
- Crane, H. (1993). "Notes on Saldjūq Architectural Patronage in Thirteenth Century Anatolia". Journal of the Economic and Social History of the Orient 36 (1): 1–57. doi:10.1163/156852093X00010.
- Durand-Guédy, David. Turko-Mongol Rulers, Cities and City Life. Brill, 2013. ISBN 978-90-04-25700-9.
- Islam and Christianity in Medieval Anatolia. Ashgate Publishing Company, 2015.
- Özgüdenli, Osman G. (2017). "Gıyaseddin Keyhüsrev I". in Fleet, Kate; Krämer, Gudrun; Matringe, Denis et al.. Encyclopaedia of Islam (3- nashri). Brill Online. ISSN 1873-9830. https://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-of-islam-3/*-COM_32073.
- The Seljuks of Anatolia: Court and Society in the Medieval Middle East. I.B.Tauris, 2013. ISBN 978-0857733467.
- The Seljuks of Anatolia: Court and Society in the Medieval Middle East. I.B. Tauris, 2015.
- Treadgold, Warren T.. A History of the Byzantine State and Society. Stanford University Press, 1997.
- Van Tricht, Filip. The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204-1228). Brill, 2011.