Ash-Shayx al-Mufid
Abu Abdulloh Muhammad ibn Muhammad ibn an-Numon أَبُو عَبْدِ ٱللّٰهِ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ بْنِ ٱلنُّعْمَانِ | |
|---|---|
 | |
| Unvoni | ash-Shayx al-Mufid, Ibn al-Mu’allim |
| Shaxsiy maʼlumotlar | |
| Tavalludi | 948 |
| Vafoti | 1022 (yoshi 73–74) |
| Dini | Islom |
| Era | Islom oltin davri |
| Mazhab | shia |
| Yurisprudensiya | Jaʼfariy |
| Imom | imomiya |
| Asosiy qiziqish(lar)i | Kalom, hadis, Ilm ar-rijol, Usul al-Fiqh va fiqh |
| Mashhur ish(lar)i | al-Amoli, Avvol al-maqolat va Kitob al-Irshod |
| Kasbi | musulmon olim |
Abu Abdulloh Muhammad ibn Muhammad ibn an-Numon ibn Abdul Salam al-Ukbariy al-Bagʻdodiy (arabcha: أَبُو عَبْدِ ٱللّٰهِ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ بْنِ ٱلنُّعْمَانِ بْنِ عَبْدِ ٱلسَّلَامِ ٱلْحَارِثِيُّ ٱلْعُكْبَرِيُّ ٱلْبَغْدَادِيُّ, ash-Shayx al-Mufid (arabcha: الشیخ المفید) va Ibn al-Mu’allim nomlari bilan tanilgan; milodiy taxminan 948–1022) – mashhur imomiy shia musulmon olimi, faqih va mutakallim. Kelib chiqishi Iroqdan boʻlgan[1][2]. Otasi muallim boʻlgani uchun u „Ibn al-Mu’allim“ („muallim oʻgʻli“) taxallusini olgan. „al-Mufid“ („foyda keltiruvchi [kishi]“) taxallusi unga yoki oʻn ikkinchi shia imomi Muhammad al-Mahdiy tomonidan[3] yoki u bilan bahsdan soʻng muʼtaziliy olim ar-Rummoniy tomonidan berilgan[4]. Oʻz davrida shialar jamoasining yetakchisi boʻlgan[5].
U yirik shia olimlari ash-Shayx as-Saduq va Ibn Qulavayhdan, shuningdek muʼtaziliy olimlar Abu al-Husayn al-Basriy va ar-Rummoniyning huzurida tahsil olgan. Shogirdlari orasida keyinchalik oʻzlari ham yirik olimlarga aylangan Sharif al-Murtazo va Shayx Tusilar bor edi. Uning 200 ta asaridan atigi 10 tasi saqlanib qolgan boʻlib, ular orasida Amoli, al-Irshod, al-Muqniʼa va Tashhih al-itiqodat bor.
Manbalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- ↑ „Al-Amali, The Dictations of Shaykh al-Mufid“. Al-Islam.org. Qaraldi: 2016-yil 14-fevral.
- ↑ Marcinkowski, Christoph. Shi'ite identities : community and culture in changing social contexts. Wien: Lit, 2010 — 59-bet. ISBN 978-3-643-80049-7.
- ↑ Ak̲h̲tar, Vaḥīd. Early Shīʻite Imāmiyyah Thinkers. Ashish Publishing House, 1 January 1988. ISBN 978-81-7024-196-6.
- ↑ Kraemer, Joel L.. Humanism in the Renaissance of Islam: The Cultural Revival During the Buyid Age. BRILL, 1992 — 67–-bet. ISBN 90-04-09736-8.
- ↑ McAuliffe, Jane Dammen. Qurānic Christians : an analysis of classical and modern exegesis, digital, Cambridge: Cambridge University Press, 1991 — 46-bet. ISBN 978-0-521-36470-6.