Arfaja

Arfaja bin Harsama
Tavalludi	598-yillar
Vafoti	654
Fuqaroligi	Roshidun xalifaligi.
Qoʻshin turlari	Roshidun armiyasi
Jang/urush	Mahra jangi; Dibba jangi; Darin jangi; Musulmonlarning Parsga istilosi; Namoriq jangi; Kaskar jangi; Koʻprik jangi; Buvayb jangi; Ubulla qamali; Maysan viloyati istilosi; Qodisiya jangi; Ktesifon qamali; Tikrit qamali; Mosul qamali; Ahvoz qamali; Ramhormoz qamali; Siege of Shushtar; Musulmonlarning Xuzistonga istilosi; Nahovand jangi;
Aloqa	Azd qabilas Banu Bariq urugʻi; ; Kahlon qabilasi; ; Harsama ibn Abduluzzo (otasi);

Arfaja ibn Harsama al-Bariqiy^[1] (arabcha: عرفجة بن هرثمة البارقي‎‎), shuningdek, Arfaja al-Bariqiy nomi bilan ham tanilgan, sahoba. Janubi-gʻarbiy Arabistonda yashagan Bariq qabilasining Azd urugʻiga mansub boʻlgan.

Arfaja xalifa Abu Bakr tomonidan paygʻambar Muhammadning vafotidan keyin yuzaga kelgan isyonlarni bostirish uchun yuborilgan oʻn bir harbiy qoʻshinlardan birining qoʻmondonlaridan biri edi^[2]. U xalifalik tarixidagi ilk dengiz sarkardalaridan biri sanaladi. Abu Bakr uni Huzayfa ibn Mihson boshchiligidagi boʻlinma bilan birga islomga qarshi chiqqan kuchlarga qarshi jang qilish uchun Ummonga yuborgan^[3]^[4]^[5]. Shuningdek, unga Bahrayn hududidan Azd qabilasiga mansub dengiz kuchlarini boshqarib, sosoniylarning sohilboʻyi bostirib kirishlarini toʻxtatish maqsadida Fors viloyatiga hujum uyushtirish topshirilgan edi^[6]. Keyinchalik Arfaja xalifa Umar davrida Mosul hokimi lavozimida ishlagan^[7].

Manbalar

↑ The Great Arab Conquests by Hugh Kennedy،
↑ Ibn Kathir 2003
↑ Hinds 1996, s. 202
↑ al-Dhahabi, Muhammad ibn Ahmad. Siyar a'lam Nubala part I. ktab INC.
↑ Muir 1924.
↑ Ulrich 2008.
↑ Studies in early Islamic history،

[1] The Great Arab Conquests by Hugh Kennedy،

[al_Bidayah_wa_Nihayah-2] Ibn Kathir 2003

[Martin_Hinds_naval_expedition-3] Hinds 1996, s. 202

[siyar_Aʻlam_Nubala_arnaut_and_arqsoussi-4] -Dhahabi, Muhammad ibn Ahmad. Siyar a'lam Nubala part I. ktab INC.

[FOOTNOTEMuir1924-5] Muir 1924.

[FOOTNOTEUlrich2008-6] Ulrich 2008.

[7] Studies in early Islamic history،

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]