Мариа Саломеа Скłодоwска Cуриэ (Мария Саломеа Склодовская-Кюри) (1867.7.11, Варшава — 1934.4.7, Санселмо, Париж яқинидаги Со шаҳрида дафн этилган) — франсуз ва поляк физиги ва кимёгари. Радиоактивлик ҳақидаги таълимот асосчиларидан бири. Париж тиббиёт академияси аъзоси (1922 йилдан). Поляк ўқитувчиси оиласида туғилган. Париж университетини тугатган (1894). 1895 йилда П. Кюрип турмушга чиққан ва Индустриал физика ва кимё мактабидаги унинг лабораториясида ишлаган. 1897 йилдан П. Кюри билан биргаликда А.К.Беккерел очган (1896) уран тузларининг нурланиши устида тадкиқотлар олиб борган ва бу ҳодисага "радиоактивлик" деб ном берган. П. Кюри билан биргаликда полоний ва радийни очган (1898). У радийнинг металл намунасини олган (1910; франсуз кимёгари А. Деберн билан ҳамкорликда) ва унинг хоссасини ўрганган. Радиоактивликнинг ўлчаш усулларини ишлаб чиққан. Унинг бевосита иштирокида Париж радий институти ва Варшава радий институти ташкил этилган (1914). 1923 йилдан С.К. унинг фахрий директори. С.К. 2 марта Нобел мукофоти лауреати (1903, физика бўйича, П. Кюри ва А. Беккерел билан ҳамкорликда; 1911, кимё бўйича).[1]