3Д филм
Уч о'лчовли стереоскопик филм (шунингдек, уч о'лчамли сангу, 3Д филм ёки С3Д[1] филми деб номланади) чуқурлик идрокини кучайтирадиган, шу сабабли учинчи о'лчовни қо'шадиган кино тасвиридир. 3Д филмларни ишлаб чиқаришда энг кенг тарқалган ёндашув стереоскопик фотосуратлардан олинган. Ушбу ёндашувда тасвирларни икки ко'ринишдан (ёки компютерда ишлаб чиқарилган тасвирлар ишлаб чиқаришдан кейинги иккита перспективни) ко'ринадиган тарзда қайд қилиш учун оддий кино-фотоаппарат тизими ишлатилади ва махсус проэкцион аппарат ва / ёки ко'зойнаклар ҳар бир тасвирнинг томошабиннинг чап ёки о'нг ко'зига ко'риниши. 3Д филмлар театр намойишлари билан чегараланмайди; телевизион эшиттиришлар ва то'г'ридан-то'г'ри видеофилмлар, шунингдек, 3Д телевизор ва Блу-рай 3Д пайдо бо'лиши билан бир қаторда шу каби усулларни о'з ичига олган.
3Д-филмлар 1915-йилдан буён мавжуд бо'либ, бироқ у 3Д филмни ишлаб чиқариш ва намойиш қилиш учун талаб қилинадиган қимматбаҳо аппарат ва жараёнлар ва киноларнинг барча сегментлари учун стандарт формат бо'лмаганлиги сабабли катта кинематография соҳасида о'з о'рнини эгаллаган эди. ко'нгилочар бизнес. Шунга қарамасдан, 3Д филмлар 1950-йилларда америкача киноларда акс эттирилган ва 1980-йиллар ва 1990-йилларда ИМАХ юқори даражадаги театрлари ва Диснейнинг тематик мавзуларида бошқарилган глобал миқёсда қайта тикланиш жараёнини бошдан кечирган. 3Д-филмлар 2000-йиллар давомида янада муваффақиятли бо'либ, 2009-йил декабр ва 2010-йил январ ойларида "Аватар" нинг 3Д презентацияларида мисли ко'рилмаган муваффақиятга эришди.
