Karomat

Vikipediya, ochiq ensiklopediya

Karomat (arab. — karomat, gʻayritabiiy hodisa) — 1) diniy va mifologik tasavvurlarda xudoning , gʻayritabiiy kuchlarning aralashuvi bilan vujudga keladigan gʻayritabiiy hodisalar. Uni muqaddas kitoblar (iudaizm va xristianlikda — Bibliya, islomda — Qurʼon) va xatga bitilgan rivoyatlar (iudaizmda — Talmud, islomda — sunna) ifodalaydi. Islomga koʻra, shu hodisalar paygʻambarlarda namoyon boʻlsa — moʻʼjiza, aziz-avliyolardan sodir boʻlsa — K. deyiladi. Gʻayridin, kufr ahlidan sodir boʻlsa sehr-jodu, koʻzbaxshilik (fokus) yoki istidroj (vaqtincha omadli boʻlish) deb ataladi. Mas, Muso paygʻambar qoʻlidagi hassasini toshga urganda undan suv otilib chiqqani, kerak boʻlganda u ajdahoga aylanib, sehrgarlar yasagan ilonlarni yutib yuborgani moʻʼjizadir. Muhammad (sav)ga berilgan moʻʼjizalarning eng ulugʻi — Qurʼoni karim sanaladi. K.lar tasavvuf shayxlari, tariqat peshvolari, aziz-avliyolarning uzoq, masofani oz muddatda bosib oʻtishlari, suv ustida, havoda bemalol yura olishlari, hojatlari zudlik bilan ravo boʻlishi va b. bilan izohlanadi; 2) ilohiy bilim negizida biror hodisa holatini oldindan aytib berish. [1]

Manbalar[tahrir]

  1. OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil